(via weirdpeoplearegood)
funny day„
tararaptap tararaptaptararaptap oohhh ahhhhh
its a funny day just wanna run away
no matter what they say
rock and roll like a rolling stone
youll never be alone wooo oh oh
we got a secret for all the creeya
Everywhere i go is Casa Miaya
just you and me suit together
boys just wanna have fun
I keep on singing my melodiiya,
Everything i do in mamagia
Just you and me singing together
girls just wanna have fun Oooh
girls just wanna have fun… oohhh ahhhhh
its a funny day
just wanna run away
no matter what they say
rock and roll like a rolling stone
youll never be alone
because the night has come oohhh ahhhhh
its a funny day just wanna run away
no matter what they say
rock and roll like a rolling stone
youll never be alone wooo oh oh
Boy: alam mo crush kita, may bf ka na ba?
Girl: wala akong BF, asawa lng meron..
Boy: ok lng, hindi naman ako seloso eh =))
Habang nasa biyahe ka…
Bad Feeling: Kapag naramdaman mong umiikot ang tiyan mo at natatae ka.
Worse Feeling: Kapag naramdaman mong parang lalabas na. Wala kang ibang gagawin kundi pigilan ito habang kinikilabutan ka na.
Worst Feeling: Kapag naramdaman mong may tae na sa pwet at underwear mo. Hindi mo alam kung paano tatayo. Baka kasi kumalat at malaman ng ibang pasahero.
(Source: beben-eleben)
Huwag Nang Ipagdiwang ang Buwan ng Wika
WALKING DOWN column by Michael Xiao Chua, Good Morning Philippines, 19 August 2011
Dahil kaarawan ngayon ng Pangulong Manuel Quezon na nag-adhika na magkaroon ng isang Pambansang Wika na batay pangunahin na sa Tagalog ngunit kabilang dapat ang mga salita mula sa ibang mga wika sa Pilipinas, kaibigan, tara, usap tayo… sa Filipino.
Madalas ako makakita ng mga karatula sa mga paaralan ngayon na ipinagmamalaki na “This is an English-Speaking Zone.” Diumano upang tayo ay maging “globally-competitive,” ipinatupad ng nakaraang administrasyon ang polisiya na halos lahat ng asignatura ay dapat itinuturo sa Ingles. Dito, kapag ikaw ay nagsasalita sa Ingles, kahit wala namang laman ang sinasabi mo, ang tingin sa iyo ay matalino. Sa isang mamahaling kolehiyo aming nakita minsan ni Dr. Zeus Salazar, “English is the language of leaders.” Sabi niya, “Bakit? Si Napoleon ba iningles ang mga Pranses? Si Mao ba iningles ang mga Tsino?”
Kahit marami ngayon ang “wrong grammar” sa paggamit ng Ingles, ipinagmamalaki natin na mas marami pa ring nagsasalita ng Ingles dito sa Pilipinas kaysa sa Inglatera. Kung totoo ito, bakit tila hindi tayo mga pinuno sa daigdig? Bakit tayo naghihirap? Bakit walang sapat na marangal na trabaho sa bansa na kinakailangan na matuto tayo ng Ingles upang magsilbi sa pangangailangan ng mga dayuhan sa mga kasambahay, nars at caregiver at tagasagot ng telepono? Bakit ang Hapon, Tsina, Europa ay mayaman kahit na maging ang mga CEO ng kanilang mga kumpanya ay bobo sa Ingles? Sapagkat ang biyaya ng edukasyon, ekonomiya at pulitika dito sa Pilipinas ay nananatili lamang sa mga marunong mag-Ingles. Ang may kontrol sa wika ay may bahagi sa kapangyarihan. Maraming dahilan kung bakit tayo mahirap, ngunit hindi ba’t kabilang dito ang katotohanang hindi talaga makasawsaw ang mas nakararami sa mga isyu ng pagkabansa? It’s the language, stupid.
